مندرس و چركين نپوشد . عمامه يا فينه را اختيار كند . كفش ساغرى و زيرجامه سبز و قرمز را لباس خود نسازد و مادامى كه در ميان آن جماعت است از استعمال حنا خود را انگشت‌نما ننمايد ، و از سبّ و شتم كه ناشى از حركات جاهلانه و موجب قتل نفس و اتلاف اموال است زبانش را محفوظ بدارد ، و در آداب شريعت تابع افعال و اقوال حضرت ائمه هدى - عليهم السلام - باشد كه در اين مواقع به تقيّه امر فرموده‌اند : التقيه دينى و دين آبائى . ثامنا حاجى كرايه‌اى كه از مكه تا به مدينه يا ينبع خواهد داد ، در يك جا تسليم جمّال ننمايد كه عنان اختيار خود را به دست آنها داده باشد بلكه هرقدر ممكن است سعى نمايد كه به سه قسط يا چهار قسط قرار كرايهء شتر را بگذارد و آخر اقساط را در آخر منزل كارسازى نمايد كه عيوبات آن در موقع ذكر خواهد شد . تاسعا بليت مرور يا واپور خود را درست محافظت نمايد و در مواقعى كه لازم خواهد شد در نزد خود حاضر بدارد كه بىملاحظهء بليت محال است كه اذن خروج از كشتى بدهند ، بلكه از انواع مصايب هم مصون نمىماند . اين است مختصر شرايطى كه مراعات آنها براى حاجىها لازم و اهمّ است . بعد از تقديم مقدّمات اكنون وقت آنست كه به ذكر صادرات ايام سفر شروع نمايد . [ شروع سفر ] بعد از تصميم نيّت سفر ، ساعت حركت بر اين مقرّر آمد كه روز پنج‌شنبه بيست و پنجم شهر شعبان پارس‌ئيل 1296 از تبريز حركت شود . عاليجاه افتخار الحاج حاجى ميرزا على اكبر تاجر اهرابى كه از مشاهير تجار تبريز است استدعا كرد كه به منزل مشار اليه نقل‌مكان شده ، فرداى آن روز از شهر حركت شود . ايجابا لمسؤوله جناب آقاى ثقة الاسلام در همان‌روز سه ساعت و نيم به غروب آفتاب مانده با جميع ملازمين سفر ، به منزل حاج مزبور نقل‌مكان فرموده ، جمعى